Kiedy i jak przycinać drzewa? Podstawy cięć pielęgnacyjnych

Cięcie to najczęstszy, a zarazem najczęściej źle wykonywany zabieg pielęgnacyjny. Wbrew pozorom drzewa wcale nie „lubią" być przycinane — każde cięcie to rana, którą drzewo musi zagoić własnym kosztem. Dlatego dobra zasada brzmi: tnij tyle, ile konieczne, i tak mało, jak to możliwe. Kiedy ciąć? Najlepszym terminem dla większości drzew liściastych jest okres bezlistny — późna jesień i zima, gdy drzewo jest w spoczynku. Wyjątkiem są gatunki „płaczące" sokami, jak brzoza, klon czy orzech — te lepiej ciąć latem, po pełnym rozwoju liści. Drzew nie tniemy wczesną wiosną, gdy ruszają soki, ani w upały. Jak ciąć? Zawsze przy nasadzie gałęzi, tuż za tzw. obrączką (kołnierzem) — nigdy równo z pniem i nigdy nie zostawiając „tłuczka", czyli sterczącego kikuta. Prawidłowe cięcie pozwala drzewu szybko zamknąć ranę tkanką przyranną. Grube konary tniemy metodą na trzy razy, żeby odrywająca się gałąź nie zdarła kory z pnia. Czego unikać? Ogławiania, czyli brutalnego skracania korony „na czapę". To jeden z najgorszych zabiegów — osłabia drzewo, otwiera drogę infekcjom i wymusza chaotyczny, niebezpieczny odrost. Jeśli drzewo jest za duże lub rośnie w złym miejscu, lepiej skonsultować się z arborystą niż działać na własną rękę. Źle wykonane cięcie zostaje z drzewem na lata.